De stilte en het praten

DE STILTE EN HET PRATEN

Stilte voelt rustgevend en wordt als ontspannend ervaren. Diepgang lijkt stilte te vereisen. Zelf vind ik stilte ook heerlijk. Ik werk graag in stilte, ik ben graag in stilte.

GESPREK VOEREN

Maar toch vind ik het voeren van een gesprek tijdens een massage behandeling niet alleen mogelijk maar absoluut noodzakelijk. Ik kan geen behandeling geven zonder dat ik onderweg met de cliënt communiceer.

Alleen door met de ander te praten kan ik echt weten wat er in de ander om gaat. En dat is wat ik wil: weten wat er in de ander omgaat, hoe het voelt wat ik doe. Dus ik praat tijdens een behandeling. En ik laat de ander ook praten. Altijd. Niet de hele tijd, maar altijd wel iets.

DE 5 REDENEN OM TIJDENS DE BEHANDELING TE PRATEN

1. soms wil iemand die een behandeling krijgt, gewoon even kletsen

Vele masseurs vinden dit niet fijn, en dat begrijp ik goed, maar ik volg hierin de behoefte van de cliënt. Als de ander wil praten dan laat ik het gewoon gebeuren en praat ik mee. Natuurlijk kan het kletsen een teken zijn van spanning of nervositeit, of kan het ten koste gaan van de behandeling, maar dan nog. Als de ander wil praten dan ben ik er voor hem om mee te praten. Al gaat het over het recept van appeltaart.

2. door een gesprek te voeren over belangrijke of minder belangrijke zaken wordt er een band opgebouwd

Een persoonlijke band en wederzijds vertrouwen tussen de masseur en degene die de behandeling krijgt is nodig voor overgave. En overgave is weer nodig voor echte ontspanning. Niet alleen degene die de behandeling krijgt, maar ook de masseur heeft het nodig om persoonlijk betrokken te zijn en een vertrouwd gevoel te hebben. Soms klikt het niet meteen met iemand. Als je dan een gezamenlijke interesse kunt vinden om even over te praten, groeit het onderlinge verband en worden de verschillen minder belangrijk. Het is wonderlijk, maar mijn ervaring is dat ik met iedereen een gezamenlijk interesse kan vinden. Zelfs met iemand die totaal een andere type is dan ikzelf.

3. door met de cliënt te communiceren kom je er sneller achter als er weerstand aan het ontstaan is en kun je het voorkomen

Misschien doe je iets wat echt heel erg pijnlijk is en ben je daar helemaal niet bewust van als de ander niets zegt. Of misschien zit je er net naast en denk je dat je er op zit. Of misschien heeft de cliënt heel erg behoefte aan behandeling van een specifiek iets en kom je daar helemaal niet aan toe. Als de cliënt heimelijk iets wenst, denkt of ervaart maar het niet uitspreekt, loop je het gevaar dat er weerstand wordt opgeroepen. Waar weerstand is kan de behandeling nadelig uitvallen.

4. als je een pijnklacht behandelt kun je niet weten waar de pijn precies ligt als de cliënt het niet met woorden aangeeft

Je kunt veel voelen, maar je kunt niet zeker zijn dat je goed zit als de cliënt je niet stuurt. Het is zelfs niet alleen een kwestie van de juiste plek vinden, ook de juiste sterkte van de aanraking, de juiste richting, de juiste manier van doen. Niet te spreken over de uitstraling en het effect. Als ik een pijnklacht behandel volg ik nauwgezet de aanwijzingen van de cliënt. Ik zoek eerst het punt precies op en ga van daaruit verder. Ik laat de cliënt mij van begin tot einde leiden.

5. als de cliënt in emotionele processen terecht komt en je hebt geen spreekcontact, kun je hem niet adequaat begeleiden

Het is echt een zonde als je niet weet wat er in de ander omgaat op het moment dat hij iets belangrijks tegenkomt tijdens de behandeling. Als iemand in een diep proces terechtkomt is het heel goed mogelijk om ondertussen gewoon te blijven praten. Het lijfelijke proces gaat gewoon door ondanks een gesprek. Het is mogelijk om te praten vanuit je Hara, vanuit je Hart. Een spreekcontact tussen Hart en Hart en Hara en Hara.

WEES ER ONTSPANNEN MEE

Praten om praten is zeker niet nodig. Maar een stilte om stilte ook niet. Wees er ontspannen mee. Laat het spontaan ontstaan, maar zorg wel dat je minstens een paar keer iets vraagt en er antwoord op krijgt tijdens de behandeling. Zodat het duidelijk is dat praten mag.

Vaak ben je minstens 80% van de tijd bezig om wederzijdse vertrouwen op te bouwen. Pas daarna komt er misschien een moment dat er diepgang ontstaat die stilte vereist. En dan kan er echte stilte zijn die ook diep gaat. Stilte die er echt toe doet.

Veel plezier met de gesprekken en met de stilte tijdens de behandelingen!

Laat hieronder in het antwoordvakje weten hoe jij omgaat met stilte en praten tijdens een behandeling, als cliënt of als behandelaar. Leuk om van je te horen!

JAANA

 

Showing 4 comments
  • Peggy van den Kerkhof
    Reply

    Wat een fijn artikel, Jaana. Zoals jij het omschrijft doe ik het ook altijd. Tijdens de ene behandeling wordt er meer gepraat dan tijdens de andere. Ook ik ben van mening dat het erg belangrijk is om af te stemmen hoe het met cliënt gaat en wat er eventueel los komt. Ik heb gemerkt dat de anamnese min of meer doorgaat tijdens de behandelingen. Er komt vaak steeds meer los.
    Vaak twijfelde ik wel of ik te veel praatte, omdat ik van collega’s hoorde dat zij juist stil zijn tijdens een behandeling. Inmiddels ben ik er niet meer zo onzeker over omdat dit bij me past. Daarnaast hoor ik van cliënten hoe fijn ze onze gesprekken vinden. Ze voelen zich gehoord en dat is wat ik belangrijk vind. Naast de lichamelijke klachten ook het emotionele deel aandacht geven.

  • 5eshiatsu
    Reply

    Leuk, Peggy! Ja al pratend geef je de ander de mogelijkheid om dieper te komen en om gedachtes en associaties te laten werken. Ik ga elke halfjaar op een Ridhwan retraite en daar is de belangrijkste oefening “zelfonderzoek”. Dan laat je de woorden komen en ga je steeds achter de woorden kijken naar wat voor woorden daar weer vandaan komen. Zo kom je soms tot onverwachte ontdekkingen. Zonder praten zou dat niet zo makkelijk lukken.

  • mirjam van kempen
    Reply

    Mooi artikel Jaana.
    Ik merk dat ik ook altijd praat (wisselend veel/weinig) tijdens een massage; vaak gaat het over de behandeling en welk gevoel mijn behandeling geeft: bv pijnlijk, gevoelig, ruimte gevend, emotie oproepend. Ik reageer daar dan weer op met mijn aanraking. De aandacht van de client is dan bij haar/zijn lichaam. Ik laat me ook leiden door wat de client aangeeft en kan zo de juiste plek behandelen met de juiste druk.
    Uiteindelijk heb je me dit tijdens de opleiding, 10 jaar geleden!, al geleerd… Dank je wel :).

    • 5eshiatsu
      Reply

      Leuk Mirjam! Zo hebben wij het inderdaad altijd geleerd he. Veel plezier met je praktijk en tot gauw ziens!

Leave a Comment